الزمان « » ابن جوزى « اين روايت را آورده‌اند و » سبط ابن جوزى حنفى « نيز در صفحهء 20 » تذكره اش « از شيخ خود » عمرو بن صافى موصلى « از ديگرى نقل كرده است و » مرزبانى « در صفحهء 348 » معجم الشعراء « گفته است : مذهب كميت در تشيع و ستايش او از خاندان پيغمبر ( ص ) در روزگار بنى اميه - مشهور است و از سخنان او دربارهء آنهاست كه : فقل لبنى اميّة حيث حلَّوا و ان خفت المهّنّد و القطيعا اجاع اللَّه من اشبعتموه و اشبع من بجوركم اجيعا و آورده‌اند كه چون كميت اين قصيده را براى ابى جعفر محمّد بن على ( الامام - الطاهر ) ( رض ) خواند ، حضرت دربارهء او دعا كرد . و در « الصراط المستقيم » « بياضى عاملى » است كه فرزند كميت روايت كرده است كه : پيغمبر را در خواب ديده و به وى فرموده‌اند : قصيدهء عينّيه پدرت را برايم بخوان و او خوانده و چون به اين جا رسيده است كه : و يوم الدوح دوح غدير خم . . . پيغمبر ( ص ) به سختى گريسته و گفته‌اند : پدرت درست گفت ، خدايش رحمت كناد ، آرى به خدا سوگند : لم ار مثله حقا اضيعا هاشميات « مسعودى » در صفحهء 194 جلد دوم « مروج الذهب » ، هاشميات را از كميت دانسته و به ذكر آن پرداخته است و « ابو الفرج » ( 1 ) و « سيد عباسى » ( 2 ) گفته‌اند : قصائد كميت « هاشميات » ، از بهترين و برگزيده ترين اشعار اوست .

--> ( 1 ) - اغانى ، جلد 3 صفحهء 113 . ( 2 ) - « معاهد التنصيص » جلد 2 صفحهء 26 .